Thursday, June 9, 2011

വീട്

പ്രണയത്തിലേക്ക്
നടന്നു കയറിയപ്പോൾ
ഇറയത്ത്
ഊരിവെച്ച വീട്
തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ
പാകമാകാതെ
തുറിച്ചു നോക്കുന്നു

Friday, May 20, 2011

ഒരൊറ്റ വാക്ക്

നിന്നോട് സംസാരിച്ച്
എന്റെ വാക്കുകളെല്ലാം
തീര്‍ന്നു പോകുന്നു.

എങ്കിലും,

ഞാന്‍ പറയാതെ
കാത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്
നെഞ്ചിന്‍ കൂടിനുള്ളില്‍
മൂന്നക്ഷരമുള്ള
ഒരൊറ്റ വാക്ക്

Sunday, February 20, 2011

ഇരുട്ടില്‍ കട്ടപിടിക്കുന്ന ചിലത്..!

പ്രണയത്തില്‍ പെട്ട്
തൂങ്ങിച്ചത്തവന്റെ മുഴുമിക്കാത്ത
അവസാനത്തെ
നിശ്വാസം കേട്ടിട്ടുണ്ടോ

അല്ലെങ്കില്‍ വെട്ടേറ്റൂ
കൊല്ലപ്പെടുന്നവന്റെ പാതിയില്‍
മുറിഞ്ഞ നിലവിളി

അതുമല്ലെങ്കില്‍
ബലാത്സംഗത്തിനിടയില്‍
പതിനാലു കാരിയുടെ
തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോയ
പുറത്തു വരാത്ത ഒരു തേങ്ങല്‍

ഭ്രൂണഹത്യയില്‍
അവസാനിച്ച പെണ്‍കുട്ടിയുടെ
ഇടയ്ക്കെവിടെയോ നിലച്ചു പോയ
ഒരു മിടിപ്പ്

മുഴുവനാവാത്ത ഈ ശബ്ദങ്ങളെല്ലാം
കല്ലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതു കൊണ്ടാവാം
രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദത
ഇത്രയ്ക്ക് കറുത്തു പോയത്.

Friday, November 5, 2010

പോസ്റ്ററൊട്ടിക്കുന്ന ആണ്‍കുട്ടി

പകുതി കീറിപ്പോയ
ഒരു പോസ്റ്റര്‍ പോലെ
വായിച്ചെടുക്കാന്‍ അപൂര്‍ണ്ണവും
അവ്യക്തവും ആണെങ്കിലും

പോസ്റ്റര്‍ മതിലിനോടെന്ന പോലെ
അവന്‍ നഗരത്തിനോട്
ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നിരുന്നു.


ടൈറ്റാനിക്കിനും
എന്തിരനും
മതമഹാസമ്മേളനങ്ങള്‍ക്കും
രാഷ്ട്രപിതാവിന്റെ
വട്ടക്കണ്ണടക്കും
വോട്ടഭ്യര്‍ഥനകള്‍ക്കും
ഇടയിലൂടെ അവന്റെ
വിരലുകള്‍ ഒഴുകി
നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു


ഓരോ ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റില്‍ നിന്നും
അടച്ചിട്ട കടവരാന്തയില്‍ നിന്നും
മറന്നു വെച്ച ചുവരുകളില്‍ നിന്നും
പോസ്റ്ററുകളിലൂടെ
പുതിയ ബസ് യാത്രക്കാരെ
നോക്കി ചിരിച്ച്

നിശ്ചലതയാണ്-
ഏറ്റവും നീണ്ട സഞ്ചാരമെന്ന്
വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.


എല്ലാ ഈര്‍ക്കില്‍
പാര്‍ട്ടികളുടെയും
പോസ്റ്ററിനു ഒരേ കൂലി
വാങ്ങുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം
അവനു രാഷ്ട്രീയമില്ലാതെ പോയത്

ഏതൊ ഒരു ഷക്കീല
ചിത്രത്തിന്റെ പോസ്റ്ററിലെ
നിറയൗവനത്തില്‍
നഖം തടഞ്ഞപ്പോഴാകാം
അവനു പ്രണയത്തെ പറ്റി
ആദ്യമായി
നഷ്ടബോധം തോന്നിയത്.


എന്നിട്ടും ,

വിശപ്പിനും പ്രണയത്തിനും
മീതെ ഉയര്‍ത്തിക്കെട്ടിയ
മതിലുകള്‍ക്കു മുകളില്‍
നമ്മള്‍ അവനെ ആട്ടിപ്പായിക്കുകയാണല്ലോ
"പരസ്യം പതിക്കരുത്" എന്ന്.


=============

Sunday, October 24, 2010

സെന്‍സര്‍ കട്ട്.

ഭൂമിക്ക് ആപ്പിളിനോട്
ഉള്ളതു പോലെ
എനിക്ക് ഭാനുഏടത്തിയുടെ മകള്‍
വനജയോടും ഒരു ആകര്‍ഷണ ബലം
ഉണ്ടായിരുന്നു

വനജ കുരുത്തം കെട്ടവളാണെന്ന്
നാട്ടില്‍ ഒരു വര്‍ത്താനം ഉള്ളതിനാല്‍
ഞാന്‍ ഇതിനെ
ഗുരുത്വാകര്‍ഷണം എന്നു
വിളിച്ചാല്‍ അത് ഒരു
അപരാധമായിരിക്കും.

ന്യൂട്ടനു പകരം
ഇതാദ്യം കണ്ടുപിടിച്ചത്
മീങ്കാരന്‍ മുസ്തഫ ആയിരുന്നു
അയലയും അയലത്തെ പെണ്ണും
ചങ്ങായീടെ കണ്ണില്‍
പെടാണ്ട് പോവൂല്ലാത്രെ.

പിന്നീട് ജാതവേദന്‍
ഇതിനെ ലവ് ജിഹാദ് എന്നു വിളിച്ചു
ജാവേദ് ഞാന്‍ കാഫര്‍
ആണെന്നും പറഞ്ഞു.
ജാവേദും ജാതവേദും
ഒരക്ഷരം ഒരു സംസ്കാരം തന്നെ
മാറ്റിയെന്നു ചിന്തിക്കുന്ന .......* മക്കള്‍

അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍
ആകാശം പ്രതിബിംബിക്കുകയും
ചുണ്ടുകളില്‍ ചെറിപ്പഴങ്ങള്‍
കായ്ക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു

പ്രണയത്തിനു മതമില്ലന്നും
മതത്തെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍
സുഖം വനജയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍
ആണെന്നും ഞാന്‍
സൂര്യാ വാര്‍ത്തകളോട് പറഞ്ഞു.

ഏതായാലും മൂന്നാമത്തെ ദിവസം
വനജ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ
രാജേന്ദ്രന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടിയതു കാരണം
ഞാന്‍ കയ്യും കാലും ഒക്കെ
മുഴുവന്‍ ഉള്ള രൂപത്തില്‍
തന്നെ ഇപ്പഴും ജീവിക്കുന്നു.



===============
* സെന്‍സര്‍ കട്ട്

Monday, August 23, 2010

നിര്‍വ്വചനം

കവിതയെ നിര്‍വ്വചനങ്ങളില്‍
ഒതുക്കാനാവില്ല.
കാരണം ഓരോകവിതയും
അപ്പോള്‍ അതിന്റെ
തോടുപൊളിച്ച് പുറത്ത് വരും.

കാരണം
ചിലകവിതകള്‍ തലയോട്ടില്‍
അഗ്നിപര്‍വ്വതങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കും
കണ്ണിലൂടെ ലാവ പൊട്ടിയൊലിക്കും.
വാക്കിനു തീപിടിപ്പിക്കും.
ഒരു രാഷ്ട്രത്തെ തന്നെ കറുപ്പിക്കുകയോ
ചുവപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യും.

മറ്റു ചിലകവിതകള്‍
മഴപെയ്യിക്കും.
കടലാസുവഞ്ചികള്‍
ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടു വരും.
തുമ്പയും മുക്കുറ്റിയും
മണക്കും.

മറ്റു ചിലത്
അച്ചില്‍ നിന്നടര്‍ന്ന്
മഷിപുരളാത്ത
സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖാപിക്കും
ഭാഷയെ അതിലംഘിച്ച്
എന്നെയും നിന്നെയും
അന്യദേശക്കാരാക്കും.

പക്ഷെ ഒടുവില്‍,
ഒറ്റക്കവിതകൊണ്ട്
എന്നെ നീ
നിന്റേതാക്കിയപ്പോഴാണ്
അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക്
ജീവനുണ്ടെന്നെനിക്ക്
മനസ്സിലായത്.

Tuesday, June 29, 2010

ജീന്‍സിട്ട ബുദ്ധന്‍.

എനിക്ക് കുട വാങ്ങിതന്ന്
മഴയുമായി തെറ്റിച്ചതിന്
വാച്ചു വാങ്ങിത്തന്ന്
അസമയങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്ന്
പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചതിന്
എന്റെ മുറിയിലെ
ചിലന്തിവലകള്‍ തൂത്തെറിഞ്ഞ്
അലസതയുടെ വത്മീകത്തിന്റെ
കണ്ണില്‍ കുത്തിയതിന്

നിനക്കു മാപ്പില്ല.

നീ ഞാന്‍ ദൈവമാണെന്ന്
പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്.
മോഹങ്ങള്‍ മരിച്ച്
പ്രതീക്ഷകളില്‍ അന്ധനായ
ബോധിസത്വന്‍.

എന്റെ മുറിയിലെ
അഴുകിയ തുണീയുടെ
ശവഗന്ധവും
തലയില്‍ വീണ് വടക്കോട്ടു
പാഞ്ഞ പല്ലിയും
കണ്ണിനുമുകളില്‍ പറന്നുവീണ പാറ്റയും
വഴി തെറ്റി വരാറുള്ള തേളുകളും
ആണ് എനിക്ക്
ബോധി വൃക്ഷത്തിന്റെ
തണല്‍ തരുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പിരിയാം
എന്തെന്നാല്‍,

എന്റെ ബുദ്ധത്വത്തില്‍
നിന്റെ പ്രണയം എനിക്ക്
അപരിചിതമാണ്.
കരളുകരിക്കുന്ന
ചാരായമെന്ന സോമപാനവും
ഭാംഗും ചരസ്സും ചേര്‍ത്ത
ധൂമപാനവും
നാഗസന്യാസിയുടെ
നഗ്നതയില്‍ പടര്‍ന്ന സ്വാതന്ത്ര്യവും
ആണെനിക്ക് പ്രണയം.

....